سرمایه EB-5 در یک نگاه

نوشته جف کمپیون

این مقاله، به طور کلی، مروری کلی بر بازیگران پروژه، مدارک لازم برای دسترسی به سرمایه EB-5، فرآیند و برخی از مشکلات رایج دارد. واضح است که هر یک از این مباحث می‌تواند به طور مستقل در یک مقاله مورد بحث قرار گیرد، اما امیدواریم که این مقاله یک نقشه راه و یک مرور کلی برای خواننده فراهم کند.

بازیکنان پروژه

بازیگران پروژه برای افزایش سرمایه EB-5 هستند

1. La مرکز منطقه ای (RC)؛
2. نهاد پروژه که در آن مشاغل در نهاد ایجاد شغل (JCE) ایجاد می شود. و
3. شرکت تجاری جدید (NCE)، که نهادی است که سرمایه گذار پول خود را در آن سرمایه گذاری می کند.

گاهی اوقات، مدیران RC نیز در JCE و NCE اصلی هستند. گاهی اوقات، اصول JCE و NCE یکسان هستند و با یک RC موجود مرتبط هستند. و در مواقع دیگر، همه اصول متمایز هستند. هر یک از ترکیبات در فضای EB-5 دیده می شود و بسته به پروژه خاص قابل توجیه است.

مدارک

NCE صادرکننده اوراق بهادار است و نهادی است که سرمایه‌گذاران در آن سرمایه‌گذاری می‌کنند. سرمایه سرمایه‌گذاری شده سپس به عنوان وام به JCE ^[1] اختصاص داده می‌شود . این موضوع در ادامه تحت عنوان «فرآیند» بیشتر توضیح داده خواهد شد. هر یک از این نهادها باید مدارکی را برای افزایش سرمایه EB-5 ارائه دهند.

NCE به عنوان ناشر اوراق بهادار باید موارد زیر را تولید کند:

1. A موضوع هو طرح کسب و کار مطابق،
2. اثبات تعیین مرکز منطقه ای (از جمله محدوده)،
3. یک نامه چای (در صورت وجود)،
4. تحلیل اقتصادی و
5. ارائه اسناد (اینها شامل تفاهم نامه قرار خصوصی، اساسنامه تشکیل نهاد، قرارداد مشارکت، قرارداد اشتراک، قرارداد وام بین NCE و JCE، قرارداد وثیقه برای وام و سایر اسناد)

JCE باید از جمله موارد زیر را تولید کند:

1. سند ملک (اگر معامله ملکی باشد)
2. تحلیل بازار،
3. تعهد وام بانکی،
4. ارزیابی ساخته شده،
5. اثبات سرمایه توسعه دهنده،
6. اثبات هرگونه سرمایه یا ابزار وام دهی دیگر استفاده شده،
7. سابقه توسعه دهندگان، و
8. روش بازپرداخت وام (تجدید مالی، فروش یا روش های دیگر)

لیست های بالا جامع نیستند و ممکن است همانطور که در "فرایند" زیر ذکر شده است تغییر کنند.

فرآیند

هیچ فرآیند مطمئنی در چرخه افزایش سرمایه وجود ندارد، اما در زیر توضیحی درباره نحوه افزایش سرمایه EB-5 ارائه شده است.

همانطور که گفته شد، یک افزایش سرمایه معمول EB-5 شامل سه نهاد اصلی است - RC، NCE و JCE. در ابتدا، یک پروژه با همکاری NCE و RC بررسی می‌شود تا قابلیت اجرایی اولیه آن تعیین شود. اولین موضوعی که باید به آن پرداخته شود، ایجاد شغل است زیرا برنامه EB-5 یک برنامه ایجاد شغل است . معمولاً، یک بودجه ساخت و ساز و صورت درآمد از طرف توسعه دهنده برای اقتصاددان ارسال می‌شود. با این اسناد، اقتصاددان می‌تواند یک تحلیل اولیه از ایجاد شغل ارائه دهد. همانطور که خواننده می‌داند، برای هر سرمایه‌گذار طبق الزامات EB-5 باید ده (10) شغل ایجاد شود . بنابراین، با تجزیه و تحلیل اولیه شغل، کل مبلغ سرمایه‌گذاری که می‌تواند سرمایه‌گذاری کند تعیین می‌شود (تعداد سرمایه‌گذارانی که سرمایه‌گذاری می‌کنند کمتر خواهد بود تا امکان ایجاد شغل فراهم شود). مبلغ سرمایه‌ای که می‌تواند جمع‌آوری شود با ضرب کل مبلغ سرمایه‌گذاری (تعداد شغل تقسیم بر 10) در 800,000 دلار (اگر در یک منطقه اشتغال هدفمند باشد) به دست می‌آید. ^[2]

پس از انجام تحلیل اولیه اقتصادی، سایر متخصصان (وکیل مهاجرت، وکیل SEC، وکیل شرکتی، و نویسنده طرح کسب و کار، در میان دیگران) شروع به تهیه اسناد ذکر شده در بالا می کنند. در عین حال، باید بازاریابی اولیه برای پروژه آغاز شود تا آگاهی و بازخورد کارگزار وجود داشته باشد. بخشی از فرآیند بازاریابی تضمین می کند که پروژه با شرایط فعلی بازار مطابقت دارد. این معمولاً از طریق ارتباط با کارگزاران مهاجرت انجام می شود. از آنجایی که قلمرو EB-5 برای بیشتر افراد قلمرو جدیدی است، NCE چیزی را که نویسنده از آن به عنوان "راهنما" یاد می کند، استخدام می کند. راهنما جزء ضروری برای معرفی کارگزاران مهاجرت و ارائه بازخورد ارزشمند در مورد بازاریابی پروژه و اسناد مربوط به آن است.

پس از نهایی شدن اسناد، آنها برای بررسی و بررسی‌های لازم توسط سرمایه‌گذار به بازار برده می‌شوند ، با این هدف که سرمایه‌گذار در NCE سرمایه‌گذاری کند. اکثر سرمایه‌گذاران از طریق یک کارگزار مهاجرت سرمایه‌گذاری می‌کنند. این کارگزاران اسناد پروژه را به بازار می‌برند و سمینارهایی برای سرمایه‌گذاران برگزار می‌کنند. حداقل، یک نماینده از NCE باید در سمینارها شرکت کند و اغلب توسعه‌دهنده نیز برای پاسخ به هرگونه سؤالی در سمینارها شرکت می‌کند. با فرض اینکه سمینار خوب پیش برود، سرمایه‌گذاران در NCE ثبت‌نام می‌کنند و سرمایه را به حساب امانی واریز می‌کنند. پس از آن، مشاور مهاجرت سرمایه‌گذار، دادخواست I-526 را که شامل منبع وجوه سرمایه‌گذار است و مشروعیت آنها را نشان می‌دهد، تهیه می‌کند. اکنون 31 تا 52 ماه طول می‌کشد تا دادخواست I-526 بررسی شود و با فرض تأیید، پول از سپرده به NCE آزاد می‌شود و متعاقباً به JCE وام داده می‌شود. وام به JCE معمولاً برای مدت پنج (5) سال است. پس از پنج (5) سال (و با فرض عدم تمدید وام)، وام تسویه می‌شود، JCE توزیع نقدینگی را برای هر یک از سرمایه‌گذاران صادر می‌کند و فرآیند کامل می‌شود.

مشکلات رایج

بدیهی است که هر کاری که برای اولین بار انجام شود ممکن است دست و پا گیر به نظر برسد. چند دام یا «ذهنیت» اساسی وجود دارد که باید از آنها اجتناب کرد:

1. "من نیازی به ذهنیت راهنما ندارم" این شخص فکر می کند که چون قبلاً در بازارهای سنتی سرمایه جذب کرده است، نیازی به راهنما ندارد. این یک اشتباه بزرگ در چین است و دلیل این است که بسیاری از پروژه‌ها شکست می‌خورند و ممکن است در نهایت شکست بخورند. دلیل آن این است که تجارت چینی مبتنی بر یک مفهوم رابطه ای است که به عنوان "Guanxi" شناخته می شود. بدون آن تقریباً هیچ تجارتی انجام نمی شود. با Guanxi یک راهنما استخدام کنید.
2. "من فقط ذهنیت مرکز منطقه ای خودم را شکل خواهم داد" این شخص فکر می کند که این یک فرآیند به اندازه کافی ساده است که RC خود را تشکیل دهد و مسیری را طی می کند تشکیل یک RC. مشکل این است که یک برنامه I-924 62 تا 115 ماه از شروع اولیه با متخصصان EB-5 تا تایید طول می کشد. علاوه بر این، ممکن است مورد تایید قرار نگیرد. در حالی که تشکیل مرکز منطقه ای خود یک گزینه است، اما آنطور که در ابتدا به نظر می رسد آسان نیست. مهم است که تمام هزینه ها و زمان مرتبط را در نظر بگیرید، زیرا انتخاب ارتباط با یک مرکز منطقه ای موجود با هزینه می تواند گزینه بهتری برای برخی باشد.
3. "من افزایش حقوق را بر اساس ذهنیت خودم انجام خواهم داد" بسیاری از مواقع، مدیران JCE قصد دارند تا مدیران NCE باشند با این فرض که جمع آوری پول به تنهایی برای آنها ارزان تر است. عوامل متعددی در نظر گرفته نمی شود: (الف) مدت زمان لازم برای ایجاد ارتباط مناسب با مشتریان در بازارهای هدف، (ب) تعداد سفرها به بازارهای هدف برای پاسخ به سؤالات مربوط به پروژه، و (ج) هزینه مالی به طور معمول، افرادی در فضای EB-5 مرتبط با RC هستند که افزایش سرمایه EB-5 را به عنوان اصلی NCE انجام می دهند و سرمایه را به JCE قرض می دهند. این می تواند منجر به سرمایه ارزان تر برای توسعه دهنده شود (در مقایسه با سرمایه ای که ممکن است در بازارهای سنتی به دست آید). علاوه بر این، سرمایه ارزان‌تر ممکن است در پشته سرمایه بالاتر باشد و غیرقابل بازگشت باشد.

در حالی که مطمئناً تله‌های دیگری نیز وجود دارد، اما اینها معمولاً دیده می‌شوند.

نتیجه

فضای EB-5 فرصت‌ها و چالش‌های زیادی را فراهم می‌کند. این امر مستلزم مشارکت چندین طرف مختلف، از جمله متخصصان RC، JCE، NCE، EB-5 و البته مهم‌ترین بازیگر - سرمایه‌گذار - است. اما اگر توسعه‌دهنده مایل باشد در طول این فرآیند صبور باشد، ممکن است منجر به دریافت سرمایه ارزان‌تری شود که در سبد سرمایه بالاتر است و در نتیجه یک موقعیت برد-برد برای همه طرف‌های درگیر، از جمله اقامت دائم برای سرمایه‌گذار و بازگشت سرمایه، فراهم می‌کند.

[1] این مدل وام را فرض می کند که رایج ترین است.

[2] به عنوان مثال، اگر 100 شغل ایجاد شده باشد، این تعداد تقسیم بر 10 برابر با 10 سرمایه گذار است، ضرب در 800,000 دلار برابر با 8 میلیون دلار است.